Şeker Elması

Şeker elması (Annona squamosa), en yaygın şekilde yetiştirilen Annona ağaçlarının bir meyvesidir. Nerede bulunduğuna bağlı olarak, bunlar bir dizi farklı isimle anılmaktadır, bunlar arasında sweetsop, custard apple ve uygun şekilde scaly custard apple bulunmaktadır. Şeker elması ağacı, 10-20 feet (3-6 metre) yüksekliğe kadar değişir ve düzensiz, zikzak şeklinde dallara sahip açık bir alışkanlığa sahiptir. Yapraklar, üst kısmı mat yeşil ve alt kısmı soluk yeşil olan alternatif düzenlemelere sahiptir. Ezilmiş yapraklar aromatik bir kokuya sahiptir, tıpkı tek başına ya da 2-4’lü kümeler halinde olabilen kokulu çiçekler gibi. Çiçekler sarı-yeşil renkte olup içi soluk sarıdır ve uzun sarkan saplar üzerinde büyürler. Şeker elması ağaçlarının meyveleri yaklaşık 2 ½ ile 4 inç (6-10 cm) uzunluğundadır. Her meyve segmenti genellikle ½ inç (1 cm) uzunluğunda siyah veya koyu kahverengi bir tohum içerir ve bir şeker elmasında 40’a kadar tohum olabilir. Çoğu şeker elmasında yeşil kabuklar vardır, ancak koyu kırmızı bir çeşit giderek daha popülerlik kazanmaktadır. Meyve, ilkbaharda çiçek açtıktan sonra 3-4 ay içinde olgunlaşır.

Şeker Elması Bilgisi

Şeker elmasının tam olarak nereden geldiği bilinmemekle birlikte, genellikle tropikal Güney Amerika, güney Meksika, Batı Hint Adaları, Bahamalar ve Bermuda gibi bölgelerde yetiştirilmektedir. Yetiştiriciliği en yaygın olarak Hindistan'da yapılır ve Brezilya'nın iç bölgelerinde çok popülerdir. Jamaika, Porto Riko, Barbados ve Avustralya'nın kuzey Queensland'inin kuru bölgelerinde doğal olarak yetişebileceği bulunabilir.

Muhtemelen İspanyol kaşifleri Yeni Dünya'dan tohumları Filipinler'e getirmiştir, aynı zamanda Portekizlilerin bu tohumları 1590'dan önce güney Hindistan'a getirdikleri düşünülmektedir. Florida'da, 1955'te 'Seedless Cuban' adında bir "tohumsuz" çeşit ekim için tanıtıldı. Bu, ilkel tohumlara sahip ve diğer çeşitlerden daha az gelişmiş bir tat profiline sahiptir ve çoğunlukla bir yenilik olarak ekilmektedir.

Şeker Elması Kullanımı

Şeker elması meyvesi doğrudan elle yenir, etli segmentler dış kabuktan ayrılır ve tohumlar dışarıya atılır. Bazı ülkelerde, pulpa tohumları çıkarmak için sıkılır ve sonra dondurma içine eklenir veya tazeleyici bir içecek yapmak için sütle karıştırılır. Şeker elması asla pişirilmez.

Şeker elması tohumları zehirlidir, tıpkı yapraklar ve kabuk gibi. Gerçekte, öğütülmüş tohumlar veya kurutulmuş meyve, Hindistan'da balık zehiri ve böcek öldürücü olarak kullanılmıştır. Bir tohum macunu, baştaki bitleri temizlemek için kullanılmıştır. Tohumlardan elde edilen yağ, aynı zamanda bir pestisit olarak kullanılmıştır. Öte yandan, şeker elması yapraklarından elde edilen yağın parfümlerde kullanımıyla ilgili uzun bir geçmişi vardır.

Hindistan'da, ezilmiş yapraklar, histeri ve bayılma nöbetlerini tedavi etmek için koklanır ve yaralara topikal olarak uygulanır. Yapraklardan elde edilen kaynatma tüm Hindistan'da kullanılmaktadır.