Sigiriya Fresco's

De Sigiriya fresco's werden geschilderd op het westelijke oppervlak van de Sigiriya rots, gelegen in het centrum van Sri Lanka. Geschilderd dertienhonderd jaar geleden, waren ze het hoogtepunt van een enorm paleiscomplex dat in 480 na Christus door koning Kasyapa werd gebouwd. Tegenwoordig overleven slechts een paar schilderijen, in een klein zakje halverwege de rots, ongeveer 100 meter boven de grond.

Beschermd in dit kleine, beschutte kuiltje honderd meter boven de grond, zweven ze moeiteloos tussen de wolken. Sommigen zeggen dat het hemelse nimfen zijn die bloemen dragen om ze neer te werpen op de koningen en stervelingen hieronder. Anderen suggereren dat het koninginnen en concubines van Kasyapa's harem zijn.

De dames van de fresco's zijn al bijna zestienduizend jaar onderwerp van speculatie. Zij, op hun beurt, bleven stil, glimlachend mysterieus, hun geheim intact voor meer dan 1600 jaar. De namen van de dames en de kunstenaars die ze schilderden zijn verloren gegaan in de geschiedenis. Hun erfenis heeft meer dan een half miljoen dagen overleefd, een getuigenis van het genie van hun makers en de koning die ze bestelde.

Wie zijn de vrouwen in de Sigiriya Fresco's?

De rijke versieringen, verfijnde kleding, levensechte uitstraling, levendig gebruik van kleur en de ware weergave van gezichtstrekken en anatomische kenmerken ondersteunen de opvatting dat de kunstenaar zijn inspiratie haalde van de dames van koning Kasyapa's hof — zijn harem. De meest overtuigende bevestiging van deze opvatting is dat ze allemaal een delicate drie-cirkelige tatoeage rond hun nek dragen.

De opvallende maar onopvallende vertoning van deze tatoeage, met trots gedragen, was bedoeld om deze dames duidelijk te identificeren als behorend tot de koning. Ze waren vrouwen van de koning’s harem, gekleed in hun mooiste kleren. Ze moesten bewonderd worden, maar niet aangeraakt. Om deze reden werden ze in hun ware vorm afgebeeld, voluptueus en wenselijk, maar zonder aardse seksualiteit. Ze waren niet bedoeld om opwindend te zijn. Als bovennatuurlijke wezens afgebeeld, worden ze met bloemen getoond die ze op de mensen beneden neerwerpen. Ze waren bedoeld om een gevoel van verwondering op te roepen en de weelde en grootsheid van Kasyapa, de almachtige god-koning, te projecteren.