வட மாகாணம்

இலங்கையின் வட மாகாணம் தீவின் மிக மேல் முனையில் அமைந்துள்ளது; ஏறத்தாழ 35 கிலோமீட்டர் அகலமே கொண்ட நீரிணை இதனை இந்தியாவின் தெற்குக் கரையிலிருந்து பிரிக்கிறது. ஏறத்தாழ 8,884 சதுர கி.மீ. நிலப்பரப்பைக் கொண்ட இம்மாகாணத்தை மேற்கே மன்னார் வளைகுடாவும் பாக்கு விரிகுடாவும், வடமேற்கே பாக்கு நீரிணையும், வடக்கிலும் கிழக்கிலும் வங்காள விரிகுடாவும் சூழ்ந்துள்ளன. தெற்கே இது கிழக்கு, வடமத்திய, வடமேல் மாகாணங்களுடன் எல்லைகளைப் பகிர்கிறது. வரலாற்றுக்கு முந்தைய வர்த்தகம், அடுத்தடுத்த காலனித்துவ ஆக்கிரமிப்புகள், பல தசாப்தங்கள் நீடித்த உள்நாட்டு மோதல், படிப்படியான, உறுதியான மீட்சி — இவை அனைத்தும் ஒரே குடாநாட்டிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள மாவட்டங்களிலும் அடங்கியுள்ளன; இத்தனை அடுக்குகள் கொண்ட கடந்த காலத்தைச் சுமக்கும் பிராந்தியங்கள் தெற்காசியாவில் மிகச் சிலவே.

வட மாகாணத்தின் ஐந்து மாவட்டங்கள் எவை?

இந்த மாகாணம் ஐந்து நிர்வாக மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது; ஒவ்வொன்றும் தனக்கே உரிய இயல்பையும் மூலோபாய முக்கியத்துவத்தையும் கொண்டது.

• யாழ்ப்பாணம் — தட்டையான, வளமான குடாநாட்டில் அமைந்துள்ள மாகாணத் தலைநகரமும் பண்பாட்டு இதயமும்.
• கிளிநொச்சி — விவசாய நிலங்களும் களப்புகளும் சூழ்ந்த, வடக்கின் மத்திய உள்நாட்டுப் பகுதியின் நிர்வாக மையம்.
• முல்லைத்தீவு — வங்காள விரிகுடாவை ஒட்டிய கரையோர மாவட்டம்; 2009இல் உள்நாட்டுப் போர் அதன் இறுதி அத்தியாயத்தை எட்டியது இங்குதான்.
• வவுனியா — வடக்கின் தெற்கு நுழைவாயில்; மோதல் காலம் முழுவதும் இடைத்தங்கல் மையமாகச் செயற்பட்ட நகரம்.
• மன்னார் — மன்னார் வளைகுடாவிலுள்ள தீவு-குடாநாட்டு மாவட்டம்; முத்துக்குளிப்புக்காகவும், பண்டைய இந்து சமுத்திர வர்த்தகப் பாதைகளின் இடைத்தங்கல் இடமாகவும் வரலாற்று முக்கியத்துவம் பெற்றது.

யாழ்ப்பாணமே மிகப்பெரிய நகர மையமாகும்; மாவட்டத்துக்கும் முழு மாகாணத்துக்குமான நிர்வாகத் தலைமையகமாகவும் இது செயற்படுகிறது.

யாழ்ப்பாணம் எவ்வளவு பழமையானது, அதன் வரலாற்று முக்கியத்துவம் என்ன?

யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டில் குடியேற்றம் பதிவுசெய்யப்பட்ட வரலாற்றுக்கும் வெகு முன்னரே தொடங்குகிறது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், நகர மையத்திலிருந்து ஏறத்தாழ ஆறு மைல் தொலைவிலுள்ள கந்தரோடையிலும் கரையோர நகரான வல்லிபுரத்திலும் மேற்கொள்ளப்பட்ட அகழ்வாய்வுகளில், 2,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட பழைமையான நாணயங்களும் தொல்பொருட்களும் கண்டெடுக்கப்பட்டன. கண்டெடுக்கப்பட்டவற்றில், பண்டைய எகிப்தில் பயன்படுத்தப்பட்டவற்றை ஒத்த பாணியிலான மை தீட்டும் குச்சிகளும் அடங்கும்; பொதுக் காலத்துக்கு முன்பே வடக்குக் குடாநாடு நெடுந்தூர வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டிருந்ததை இது சுட்டுகிறது.

பண்டைய சிங்கள வரலாற்று நூலான மகாவம்சம், ஏறத்தாழ கி.மு. ஆறாம் நூற்றாண்டு முதல் யாழ்ப்பாணத்தைத் தம்பபண்ணி இராச்சியத்துக்குள் வைத்து, வடக்குக் கரையோரத்தை "நாகதீபம்" — தீவின் வடக்கு, மேற்கு, கிழக்குக் கரைகளில் வாழ்ந்த நாகர்களுடன் தொடர்புடைய நிலப்பகுதி — என விவரிக்கிறது. செவ்வியல் காலம் முழுவதும் கந்தரோடையைச் சுற்றியுள்ள பகுதி நன்கு அறியப்பட்ட வர்த்தகச் சந்தையாக விளங்கி, குடாநாட்டை இந்தியத் துணைக்கண்டம் முழுவதும் அதற்கு அப்பாலும் பரந்த வர்த்தக வலையமைப்புகளுடன் இணைத்தது.

மத்தியகாலத்தில், யாழ்ப்பாணத்தின் புறநகரான நல்லூர் யாழ்ப்பாண இராச்சியத்தின் இருப்பிடமாக மாறியிருந்தது; அந்த இராச்சியம் ஏறத்தாழ நான்கு நூற்றாண்டுகள் நீடித்தது. அதன் உச்சத்தில், இராச்சியம் வடக்குக் குடாநாட்டின் பெரும்பகுதியைக் கட்டுப்படுத்தியதுடன் தென்னிந்தியாவுடன் இராஜதந்திர, வர்த்தகத் தொடர்புகளைப் பேணியது. 1619இல் போர்த்துக்கேய ஆக்கிரமிப்புடன் இராச்சியம் முடிவுக்கு வந்து, மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட காலனித்துவ ஆட்சி தொடங்கியது.

காலனித்துவ ஆட்சியிலும் சுதந்திரத்துக்குப் பின்னரும் யாழ்ப்பாணத்துக்கு என்ன நடந்தது?

போர்த்துக்கேயப் படைகள் குடாநாட்டைத் தமது கரையோர வர்த்தக வலையமைப்பில் இணைத்து, யாழ்ப்பாணத்தைத் துறைமுக நகரமாக மாற்றியமைத்தன; அவை விட்டுச் சென்ற கத்தோலிக்க நிறுவனங்களின் செல்வாக்கைப் பிராந்தியத்தின் கட்டடக்கலை மரபுரிமையில் இன்றும் காணலாம். 1658இல் ஒல்லாந்தக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி போர்த்துக்கேயரை வெளியேற்றியது; ஒல்லாந்த நிர்வாகத்தின் கீழ், புகழ்பெற்ற யாழ்ப்பாணக் கோட்டை அதன் தற்போதைய வடிவில் கணிசமாக மீளக் கட்டப்பட்டது — கச்சிதமான, தாழ்வான இந்த அரண், இன்று ஆசியாவில் மிகச் சிறப்பாகப் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ள ஒல்லாந்த இராணுவக் கட்டடக்கலை எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாக நிற்கிறது.

ஒல்லாந்தர் தமது இலங்கைப் பிரதேசங்களை ஒப்படைத்தபோது, 1796இல் பிரித்தானியர் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றினர். காலனித்துவ ஆட்சி ஆங்கில மொழிமூலப் பாடசாலைகளையும் நிர்வாக உட்கட்டமைப்பையும், ஆங்கிலக் கல்வி கற்ற தமிழ்த் தொழில்சார் வர்க்கத்தையும் கொண்டுவந்தது; அவர்களின் வழித்தோன்றல்கள் பின்னாளில் இலங்கைப் பொது வாழ்வில் முக்கிய பங்காற்றினர். 1948இல் சுதந்திரத்தின்போது, பாடசாலைகள், நூலகங்கள், குடிசார் நிறுவனங்களின் அடர்ந்த வலையமைப்புடன், கொழும்புக்கு அடுத்து இலங்கையின் இரண்டாவது அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட நகரமாக யாழ்ப்பாணம் விளங்கியது.

மொழிக் கொள்கை, பிரதிநிதித்துவம் தொடர்பாக 1950கள், 1960களில் தமிழ் பேசும் சிறுபான்மையினருக்கும் சிங்களப் பெரும்பான்மையினருக்கும் இடையிலான உறவுகள் கடுமையாக மோசமடைந்தன. 1980களில் ஆயுதக் கிளர்ச்சி வேரூன்றியது; யாழ்ப்பாணம் அந்த மோதலின் குறியீட்டு, மூலோபாய மையமாக மாறியது. 1986 முதல் 1995இல் இலங்கை இராணுவம் மீண்டும் கைப்பற்றும் வரை நகரம் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. போர் 2009 மே மாதம் முடிவுக்கு வந்தது; அதன் பின்னர் அரசாங்கமும் தனியார் துறையும் மீள்கட்டுமானத்தில் கணிசமாக முதலீடு செய்துள்ளன.

இன்று வட மாகாணத்தில் யார் வாழ்கின்றனர்?

மாகாணம் முழுவதும் இலங்கைத் தமிழர்களே மக்கள்தொகையில் பெரும்பான்மையினராக உள்ளனர்; குறிப்பாக மன்னாரிலும் வவுனியாவிலும் இலங்கைச் சோனகர்களின் குறிப்பிடத்தக்க பிரசன்னம் உண்டு. சமயச் சூழலும் இந்த மக்கள்தொகைக் கட்டமைப்பைப் பிரதிபலிக்கிறது: கோவில் திருவிழாக்கள், கோவில் கட்டடக்கலை, சமய அனுஷ்டானங்கள் ஆகியவற்றின் செழுமையான மரபின் ஊடாக வெளிப்படும் இந்து சமயமே முதன்மையானது. காலனித்துவ காலத்திலிருந்து பெறப்பட்ட கிறிஸ்தவம் — கத்தோலிக்கமும் புரட்டஸ்தாந்தமும் — குறிப்பிடத்தக்க பின்பற்றுநர்களைக் கொண்டுள்ளது. சிறிய முஸ்லிம் சமூகம் பெரும்பாலும் மன்னாரிலும் வன்னிப் பிராந்தியத்திலும் குவிந்துள்ள பள்ளிவாசல்களைப் பேணுகிறது.

உள்நாட்டுப் போர் முடிவுக்கு வந்ததிலிருந்து, இடம்பெயர்ந்த குடும்பங்கள் கணிசமான எண்ணிக்கையில் திரும்பியுள்ளன. மோதல் ஆண்டுகளில் பெரும்பாலும் வெறிச்சோடியிருந்த நகரங்களில் புதிய கட்டுமானங்கள், மீண்டும் திறக்கப்பட்ட பாடசாலைகள், மீளமைக்கப்பட்ட சந்தைகள் ஆகியவை காணப்படுகின்றன. மக்கள் இன்னும் மீண்டு வந்துகொண்டிருந்தாலும், தமது சமூகக் கட்டமைப்பின் பெரும்பகுதியை மீண்டும் பெற்றுள்ளனர்.

வட மாகாணத்தின் முக்கியப் பண்பாட்டு, மரபுரிமைத் தலங்கள் எவை?

ஒப்பீட்டளவில் சிறிய பரப்பளவைக் கருத்தில் கொண்டால், இந்த மாகாணத்தில் மரபுரிமைத் தலங்கள் வழக்கத்துக்கு மாறாக அடர்த்தியாகக் குவிந்துள்ளன.

• யாழ்ப்பாணக் கோட்டை — தேவாலய இடிபாடு, கலங்கரை விளக்கம், நிர்வாகக் கட்டடங்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒல்லாந்தர் காலக் கரையோர அரண்; பார்வையாளர்களுக்குத் திறந்துள்ளது.
• நல்லூர் கந்தசுவாமி கோவில் — முருகனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட, இலங்கையின் மிக முக்கியமான இந்துக் கோவில்களில் ஒன்று; ஜூலை, ஆகஸ்ட் மாதங்களில் நடைபெறும் வருடாந்தத் தேர்த் திருவிழாவின்போது இலட்சக்கணக்கான யாத்திரிகர்களை ஈர்க்கிறது.
• கந்தரோடை (கதுருகொட) — சிறிய குவிமாட வடிவத் தூபிகளைக் கொண்ட தொல்லியல் தலம்; வட இலங்கையில் பண்டைய பௌத்த நினைவுச்சின்னங்கள் மிக அடர்த்தியாகக் குவிந்துள்ள இடமாக இது இருக்கலாம்.
• நாகதீப புராண விகாரை — யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டுக்கு அப்பாலுள்ள நயினாதீவில் அமைந்துள்ள பௌத்த விகாரை; குறிகட்டுவானிலிருந்து படகு மூலம் சென்றடையலாம்; மரபின்படி புத்தர் விஜயம் செய்த தலமாகப் போற்றப்படுகிறது.
• ஆதாம் பாலம் (இராமர் பாலம்) — மன்னாரிலிருந்து இந்தியா நோக்கி நீளும் சுண்ணக்கல் மணல்திட்டுகளின் தொடர்; இந்து புராணங்களிலும் புவியியல் வரலாற்றிலும் இடம்பெற்றது.
• யாழ்ப்பாணப் பொது நூலகம் — 1981இல் இன வன்முறையின்போது எரிக்கப்பட்ட, ஆசியாவின் தலைசிறந்த பொது நூலகங்களில் ஒன்றின் மீளக் கட்டப்பட்ட வாரிசு. இதன் மீளமைப்பு மாகாணத்தின் பரந்த மீட்சியின் சின்னமாக மாறியுள்ளது.

வட மாகாணத்தில் என்னென்ன வனவிலங்குகளும் இயற்கைப் பகுதிகளும் உள்ளன?

தெற்கைவிட இந்த மாகாணம் சஃபாரிச் சுற்றுலாவுடன் குறைவாகவே தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது; ஆனால் சூழலியல் ரீதியாக முக்கியமான பகுதிகள் இங்குள்ளன. மன்னார் தீவுக்கு அப்பாலுள்ள ஆதாம் பாலம் கடல்சார் தேசியப் பூங்கா, கடற்பசுக் கூட்டங்களுக்கு வாழ்வளிக்கும் பவளப்பாறை அமைப்புகளையும் கடற்புல் படுக்கைகளையும் பாதுகாக்கிறது — இவ்விலங்குகளை இன்னும் நம்பகமாகக் காணக்கூடிய தெற்காசியாவின் மிகச் சில இடங்களில் இதுவும் ஒன்று. மன்னார் தீவு வலசைப் பறவைகளின் பாதைகளில் முக்கியமான இடைத்தங்கல் இடமாகும்; அதன் உப்பளங்களுக்கும் களப்புகளுக்கும் பருவகாலமாக வருகை தருவனவற்றில் பூநாரைகள், கூழைக்கடாக்கள், மஞ்சள் மூக்கு நாரைகள் ஆகியவை அடங்கும்.

கிளிநொச்சி, முல்லைத்தீவு, வவுனியாவின் சில பகுதிகளை உள்ளடக்கிய பரந்த தாழ்நிலச் சமவெளியான வன்னி உள்நாடு, மோதல் ஆண்டுகளில் பெரும்பாலும் அணுக முடியாதிருந்து இப்போது படிப்படியாகப் பொறுப்பான இயற்கைச் சுற்றுலாவுக்குத் திறக்கப்பட்டு வரும் பகுதிகளில், யானைகள், மான்கள், பல்வகைப் பறவை இனங்களுக்கு வாழ்விடமளிக்கிறது.

கொழும்பிலிருந்து வட மாகாணத்துக்கு எவ்வாறு செல்வது?

வீதி, ரயில், விமானம் ஆகியவையே மிக நடைமுறைக்கு ஏற்ற தெரிவுகளாகும். "யாழ்ப்பாணத்துக்கான பாதை" என அழைக்கப்படும் A9 நெடுஞ்சாலை வவுனியா, கிளிநொச்சி ஊடாக வடக்கு நோக்கிச் செல்கிறது; போருக்குப் பிந்தைய விரிவான திருத்தப் பணிகளுக்குப் பின்னர் அது இப்போது முழுமையாக இயங்குகிறது; கொழும்பிலிருந்து யாழ்ப்பாணத்துக்கான வாகனப் பயணம் ஏறத்தாழ எட்டு முதல் ஒன்பது மணி நேரம் ஆகும். யாழ் தேவி கடுகதி ரயில் சேவை கொழும்பு கோட்டை நிலையத்தை ஏறத்தாழ ஏழு முதல் எட்டு மணி நேரத்தில் யாழ்ப்பாணத்துடன் இணைக்கிறது; இது வன்னியின் பண்பாட்டு, வரலாற்று நிலத்தோற்றங்களின் ஊடாகச் செல்கிறது. யாழ்ப்பாணத்துக்கு அருகிலுள்ள பலாலியில் அமைந்துள்ள உள்நாட்டு விமான நிலையம், கொழும்பிலிருந்து ஒரு மணி நேரத்துக்குள் வந்தடையும் அட்டவணைப்படுத்தப்பட்ட விமானங்களைக் கையாளுகிறது; குறுகிய பயணத் திட்டங்களைக் கொண்ட பார்வையாளர்களுக்கு இது பயண நேரத்தைக் கணிசமாகக் குறைக்கிறது.

வட மாகாணத்துக்குச் செல்லச் சிறந்த காலம் எது?

இந்த மாகாணம் ஆண்டின் பெரும்பகுதியில் வறண்ட காலநிலையைக் கொண்டது; வடகிழக்குப் பருவக்காற்று அக்டோபர் முதல் ஜனவரி வரை மழையைக் கொண்டுவருகிறது. ஈரப்பதமும் மழைவீழ்ச்சியும் குறைவாகவும் வீதி நிலைமைகள் சிறப்பாகவும் இருக்கும் பெப்ரவரி முதல் செப்டம்பர் வரையான காலமே வழக்கமாகப் பயணத்துக்கு மிக இதமானது. ஜூலை, ஆகஸ்ட் மாதங்களில் 25 நாட்கள் நடைபெறும் நல்லூர்த் திருவிழா, வடக்கின் மிகக் கண்கவர் பண்பாட்டு நிகழ்வாகும்; நாடு முழுவதிலுமிருந்தும் உலகெங்கிலுமுள்ள தமிழ்ப் புலம்பெயர் சமூகத்திலிருந்தும் யாத்திரிகர்களையும் பார்வையாளர்களையும் இது ஈர்க்கிறது. மன்னார் கரையோர ஈரநிலங்களை இலக்காகக் கொள்ளும் பறவை ஆர்வலர்கள், வலசைப் பறவைகள் மிக அதிக எண்ணிக்கையில் இருக்கும் நவம்பர் முதல் மார்ச் வரை செல்லத் திட்டமிட வேண்டும்.