Nagadeepa Viharaya
Nagadvipa, Hindistan'dan sadece yaklaşık 35 mil uzaklıkta olup, Mannar Körfezi'ndeki en küçük adadır. Tüccarlar, uzun yıllardır buraya ve çevredeki adalara gelerek, körfezin sıcak sığ sularında toplanan deniz kabuklarını almışlardır. Deniz kabuğu, elbette, bazı Hindu ve Buddist ritüelleri için gereklidir ve özellikle sağa doğru kıvrılmış mükemmel bir örnek büyük bir fiyata satılabilir. Hacılar, Nagadvipa'ya (Nainativ) 1. yüzyıldan itibaren ünlü Stupa'sını ziyaret etmek için gelmektedirler. Mahavamsa da bu adayı on altı kutsal yerden biri olarak belirtmektedir ve Tamil Budist destanı Manimekalai, Nagadvipa'da bulunan Buda'nın ayak izlerinin olduğu bir taşı ve mücevherle süslenmiş bir tahtı anmaktadır, Hindistan'dan gelen hacılar buraya gelip onu tapıyorlardı. Destanın kahramanı, adanın ‘uzun kumlu tepeleri ve lagünleri’ arasında dolaşan biri olarak tarif edilmiştir.
Ancak, tapınağın yan girişinin her iki tarafında da çok eski iki nesne bulunmaktadır. Sol tarafta, içeriye girerken, Parakramabahu I'in bir yazıtı olan büyük bir taş bulunmaktadır. Bu yazıtın ilk bölümünde, kral, ülkeye gelen yabancıların yalnızca Uraturai (Kayts) üzerinden girmeleri gerektiğini ve ihtiyaç duyarlarsa yardım edilmeleri gerektiğini söylüyor. Bu, şüphesiz Hindistan'dan gelen tüccar ve hacılara referansla yapılmıştır. İkinci bölüm ise, filler veya atlar taşıyan ve ticaret gemileri taşıyan gemilerin batması durumunda hangi önlemlerin alınması gerektiğini açıklamaktadır. Girişin sağında ise, büyük bir cankurtaran halkası şeklinde bir taş, eski bir demir bulunmaktadır. Arap gemileri bu tür demirleri kullanırlardı. Tapınaktan yarım kilometreden daha az mesafede, Nagadvipa Vihara yer almaktadır ve burası, Buda'nın küçük adaya yaptığı ziyaret sırasında kaldığı yer olarak kabul edilir. Yolun bir tarafında Bodhi Ağacı, diğer tarafında ise gümüşle boyanmış Stupa yer almaktadır. Ayrıca, biri 1956'da Burma hükümeti tarafından bağışlanan bronz bir Buda heykelini içeren iki tapınak bulunmaktadır. Nagadvipa'da estetik veya tarihi açıdan hiçbir şey yoktur, yalnızca yazıtlar dışında; her şey 1950'lerde inşa edilmiştir.
