Koneswaram Tapınağı
Koneswaram Tapınağı Trincomalee veya Thirukonamalai Konesar Tapınağı – Binlerce Sütunlu Tapınak ve Dakshina-Then Kailasam, Trincomalee'de bulunan klasik-ortaçağ Hindu tapınak kompleksidir ve Doğu Bölgesi, Sri Lanka’da bir Hindu dini hac yeridir. Sri Lanka'nın beş İshwaram’ından en kutsalı olan bu tapınak, erken Chola döneminde ve Erken Pandyan Krallığı’nın beş Dravidi hükümdarlarının hükümetleri sırasında Konesar Malai’nin zirvesinde inşa edilmiştir ve Trincomalee Bölgesi, Gokarna Körfezi ve Hint Okyanusu’na bakmaktadır. Tapınağın Pallava, Chola, Pandyan ve Jaffna tasarımı, Tamil Saivizm’in Vannimai bölgesindeki devam eden etkisini klasik dönemden itibaren yansıtır. Anıt, ana Shiva tapınağını Kona-Eiswara şeklinde barındırmaktadır, kısaltılmış olarak Konesar. Mahavilli Ganga Nehri’nin ağzında, Shiva'nın ayak izinin bulunduğu Sivan Oli Padam Malai’ye bağlanmış olan bu tapınak, sembolik olarak Ganj Nehri’nin Shiva’nın başından Kailash Dağı’na kadar olan akışını taçlandırır.
Peygamberler için şehirdeki yolculuk, Konesar Yolu’nun başlangıcından başlar ve kompleksin avlu tapınakları arasından Bhadrakali, Ganesh, Vishnu Thirumal, Surya, Raavana, Ambal-Shakti, Murukan ve Shiva'ya doğru yol alır, ki Shiva, yüksek noktada tapınağına hükmetmektedir. Yıllık Koneswaram Tapınağı Ther Thiruvilah festivali, Trincomalee'deki Bhadrakali Tapınağı, Papanasuchunai kutsal kuyusundaki Pavanasam Theertham ve Konesar Malai’yi çevreleyen Back Bay Sea’yi (Theertham Karatkarai) içerir.
Sri Lanka’nın 1131-1153 yılları arasında Polonnaruwa’da hüküm süren Gajabahu II, Konesar Kalvettu’da Shiva'ya tapınan bir inanan ve Konamalai Tapınağı’nın bir hayırseveri olarak tanımlanmıştır. Son günlerini Kantalai’deki Brahmin yerleşiminde geçirmiştir.
Bu kompleks, 1622-1624 yılları arasında kolonyal dini saldırılar sırasında tahrip edilmiştir ve molozlarından bir kale inşa edilmiştir. 1632 yılında inşa edilen tapınak, şehirden uzak bir konumda olup, orijinal bazı heykelleri barındırmaktadır. Dünya çapında ilgi, su altı ve kara kalıntıları, heykeller ve Chola bronzları keşfedildikten sonra yeniden artmıştır. Son olarak 1950’lerdeki restorasyonlarla korunmuş olup, en yüksek noktasında tapınağın gelirleri yerel halk için hizmet ve yiyecek sağlamaktadır.
