Nagadeepa Viharaya
Nagadvipa ligt op slechts ongeveer 35 mijl van India en is het kleinste eiland in de Golf van Mannar. Handelaren komen hier al lange tijd en naar de omliggende eilanden om de schelpen te kopen die worden geoogst in de warme ondiepe wateren van de golf. De schelp is uiteraard essentieel voor bepaalde hindoeïstische en boeddhistische rituelen, en een bijzonder perfect exemplaar, dat naar rechts draait, kan een enorme prijs opleveren. Pelgrims komen ook al sinds de 1e eeuw na Christus naar Nagadvipa (Nainativ) om de beroemde Stupa te aanbidden. In de Mahavamsa wordt het eiland genoemd als een van de zestien heilige plaatsen en het Tamil boeddhistische epos, Manimekalai, noemt een met edelstenen versierde troon en een steen met de voetafdrukken van Boeddha die in Nagadvipa wordt bewaard, die pelgrims uit India kwamen aanbidden. De heldin van het epos wordt beschreven als dwalend door de 'lange zandduinen en lagunes' van het eiland.
Er zijn echter aan beide zijden van de zijkant van de tempelingang twee zeer oude objecten. Aan de linkerzijde, zodra je binnenkomt, is er een grote steen met een inscriptie van Parakramabahu I. In het eerste deel van deze inscriptie zegt de koning dat buitenlanders die het land binnenkomen alleen bij Uraturai (Kayts) moeten binnenkomen en dat ze moeten worden geholpen als ze hulp nodig hebben. Dit verwijst ongetwijfeld naar handelaren en pelgrims uit India. Het tweede deel beschrijft welke maatregelen er genomen moeten worden als schepen die olifanten of paarden en koopvaardijschepen vervoeren, vergaan. Aan de rechterkant van de ingang staat een grote steen in de vorm van een reddingsboei, een antieke anker. Arabische schepen gebruikten dergelijke ankers. Minder dan een halve kilometer verderop van de tempel bevindt zich Nagadvipa Vihara, dat de plaats markeert waar Boeddha zou hebben verbleven tijdens zijn bezoek aan het kleine eiland. Aan de ene kant van de weg staat de Bodhi-boom en aan de andere kant staat de zilververfde Stupa. Er zijn ook twee tempels, waarvan er één een bronzen Boeddhabeeld bevat dat in 1956 door de Birmese regering werd geschonken. Niets in Nagadvipa heeft esthetische of historische betekenis, behalve de inscripties; alles werd gebouwd in de jaren 50.
