Oostelijke Provincie

Een andere provincie van Sri Lanka, vooral bekend om zijn gouden stranden en de natuurlijke haven, de Oostelijke Provincie, die een oppervlakte van 9.996 km² beslaat, bestaat uit drie administratieve districten, namelijk Trincomalee, Batticaloa en Ampara. Tussen 1988 en 2006 werd de provincie tijdelijk samengevoegd met de Noordelijke Provincie om de Noord-Oost Provincie te vormen. Echter, de Noord-Oost Provincie werd formeel weer gescheiden in de Noordelijke en Oostelijke provincies op 1 januari 2007 volgens een uitspraak van het Hooggerechtshof.

De provincie wordt in het noorden begrensd door de Noordelijke Provincie, in het oosten door de Golf van Bengalen, in het zuiden door de Zuidelijke Provincie, en in het westen door de provincies Uva, Centraal en Noord-Centraal. De kust van de provincie wordt gedomineerd door lagunes, waarvan de grootste de Batticaloa-lagune, de Kokkilai-lagune, de Upaar-lagune en de Ullackalie-lagune zijn.

Trincomalee is de hoofdstad van de Oostelijke Provincie en ligt aan de oostkust van het eiland, ongeveer 113 mijl ten zuiden van Jaffna. Trincomalee is wereldberoemd om zijn natuurlijke diepe waterhaven. De stad is gebouwd op een schiereiland, dat de binnen- en buitenhavens scheidt. De stad is de thuisbasis van de beroemde oude Koneswaram-tempel, genoemd naar de historische Tamilnaam Thirukonamalai, waaruit de Engelstalige naam is afgeleid, en heeft als zeehaven een belangrijke rol gespeeld in de maritieme en internationale handelsgeschiedenis van Sri Lanka. In het Pali wordt het Gokanna genoemd, in het Sanskriet Gokarna.

De Baai van Trincomalee is beroemd om zijn grote omvang en veiligheid; in tegenstelling tot andere havens in de Indische Zee, is deze toegankelijk voor alle soorten schepen onder alle weersomstandigheden. De stranden worden gebruikt voor surfen, duiken, vissen en walvisspotten. De stad heeft ook het grootste Nederlandse fort van Sri Lanka. Het herbergt belangrijke Sri Lankaanse marinebases en een basis van de Sri Lankaanse luchtmacht. De stad ligt op een heuvel aan het einde van een natuurlijke landformatie die op een boog lijkt; de tempel is gebouwd op Swami Rock, historisch bekend als Kona-ma-Malai, een klif op het schiereiland die 400 voet rechtstreeks in de zee afloopt.

Trincomalee, een natuurlijke diepe waterhaven, heeft sinds de oudheid zeevaarders zoals Marco Polo, Ptolemaeus en zeehandelaars uit China en Oost-Azië aangetrokken. Trinco, zoals het vaak wordt genoemd, is een zeehaven sinds de tijd van de oude Sri Lankaanse koningen. De vroegst bekende verwijzing naar de haven van Gokanna is te vinden in de Mahavamsa, waarin wordt vermeld dat in de 5e eeuw v.Chr., toen koning Vijaya er niet in slaagde zijn broer te overtuigen om naar Sri Lanka te komen als zijn opvolger, zijn jongste zoon Panduvasdeva arriveerde in Gokanna en vervolgens op de troon van Upatissagama werd geplaatst.

Trincomalee heeft veel gebedshuizen. Onder hen is het Koneswaram-heiligdom dat in 1622 door de Portugezen werd afgebroken (zij noemden het de Tempel van Duizend Zuilen) en die de hoogten versterkten met materialen uit de verwoesting. Sommige van de artefacten van de afgebroken tempel werden bewaard in het Lissabon Museum, inclusief de steeninscripties.

De toegang tot de weg die naar Koneswaram leidt, is eigenlijk de ingang van wat ooit Fort Fredrick was. Het fort werd gebouwd in 1623 door de Portugezen en in 1639 veroverd door de Nederlanders. Daarna doorliep het een fase van afbraak en heropbouw en werd het in 1672 aangevallen en veroverd door de Fransen.

De strategische betekenis van Trincomalee heeft vormgegeven