Trachyspermum roxburghianum

  

Trachyspermum roxburghianum (ook bekend als Carum roxburghianum) is een bloeiende plant uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). Het wordt op grote schaal verbouwd in Zuid-Azië, Zuidoost-Azië en Indonesië. De aromatische gedroogde vruchten worden, net als die van zijn nauwe verwant ajwain, vaak gebruikt in de Bengaalse keuken, maar worden zelden gebruikt in de rest van India. De verse bladeren worden gebruikt als kruid in Thailand en het wordt medicinaal gebruikt in Myanmar en Sri Lanka.

Kenmerken

De kleine gedroogde vruchten, gewoonlijk zaden genoemd, lijken qua uiterlijk op die van ajwain, selderij en karwij. Vanwege de gelijkenis in zowel uiterlijk als smaak worden ze vaak verward met of vervangen door selderijzaad.

Etymologie

Bekend als radhuni in het Bengaals, wordt het vaak verward met selderij en staat het in het Engels bekend als wilde selderij. Het staat bekend als ajmod in het Hindi, beide afgeleid van het Sanskriet ajamoda, waarvan ook de naam voor ajwain is afgeleid. Het staat ook bekend als kant-balu in het Birmees en phak chi lom in het Thais, hoewel deze naam ook kan verwijzen naar een variëteit van selderij. Het is ook bekend in Sri Lanka.

Gebruik

Het is een zeer sterk kruid met een kenmerkende geur die doet denken aan peterselie en een smaak die lijkt op selderij. Een paar snufjes kunnen gemakkelijk een curry overheersen. In de Bengaalse keuken worden de zaden heel gebruikt, snel gebakken in zeer hete olie tot ze knappen. Het wordt vaak gebruikt in het beroemde Bengaalse gerecht "Shukto". Ze maken soms deel uit van een lokale panch phoron (Bengaalse vijfkruiden) mix ter vervanging van zwarte mosterdzaadjes; de andere ingrediënten zijn komijnzaad, fenegriekzaad, venkelzaad en nigellazaad. Op andere plaatsen wordt het veel gebruikt in augurken of kruidenmengsels. Het wordt vaak gebruikt als kruid tegen diarree, gastritis, verlies van eetlust, braken, een opgeblazen gevoel, maagpijn gerelateerd aan indigestie en ook tegen wormziekten.