Panduwasnuwara

Panduwasnuwara Panduwasnuwara Panduwasnuwara

History of Panduwasnuwara goes as far back the 6th century BC, the time of King Panduwasdeva (504-474 BC) who is credited with building Panda Wewa reservoir around 450 BC which is considered the first man made great reservoir in the world. Mahawamsa, the great chronicle of Sri Lanka, records that king Mahadathika Mahanaga (9-21 AC) presenting gifts to a Samanera bhikku of the Pandawa Vehera in the 34th chapter. In the 60th chapter it describes repairing of Panda Wewa by king Vijayabahu I (1070-1110) and in the 68th chapter king Parakramabahu (1153-1186) expanding the Panda Wewa and building a three storied palace and a stupa on the island of the Panda Wewa. According to Parker, the Panda Wewa had extended upto thePanduwasnuwara city the current building identified as the palace complex may have been an island in the extended Panda wewa which is no more today.

However, most of the ruins found today in the ancient city of Panduwasnuwara belongs to the era of king Parakramabahu (1153-1186) who set up his temporary capital in this city in the 12th century.

According to Parker, the ancient manuscript “Pardhana Nawarawal” (principle cities) published in the 14th century provides a detailed description of Panduwasnuwara city along with other cities such as Kurunegala, Yapahuwa and Kandy. According to this manuscript , the city was founded by Panduwas Raja who also built a reservoir for the city. It also states that the original city had the honour of being built by Vishwakarma, the divine builder acting under the instructions of god Indra.

The fortifications of this kingdom consist of an elcosing wall of fourty feet thick and seven feet high faced with brickwork on both sides. A seven feet deep and a 10 feet wide (at the bottom) ditch has been cut outside the enclosing wall. Parker believes that this ditch would have been fed by the Panda Wewa where the sound end of its embankment would have ended at the edge of the city.

Today, there is no city or village named Panduwasnuara other than a polling division. The closest town to the ruins is Hellipola and the ancient city lies at the Kottampitiya Junction which is sometimes informally called Panduwasnuwara Junction. You can reach Panduwanuwara Archaeology Site by traveling 35km from Chillaw, 18 km from Kuliyapitiya or 17 km from Wariyapola on the Chillaw road.

Temple Complex I

The ruins of the temple complex I as marked above lies isolated from the rest of the ruins due the main road, in front of the Panduwasnuwara National School. You will be able to see a Bodhigara, Pohoyageya and some remains of the embankment of the ancient Panda Wewa.

The Bodhigara at this location is the mo

குருநாகல் மாவட்டம் பற்றி

இலங்கையின் வயம்ப மாகாணம் மற்றும் குருநாகல் மாவட்டத்தின் தலைநகரம் குருநாகல் ஆகும். குருநாகல் 13 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலிருந்து அடுத்த நூற்றாண்டின் ஆரம்பம் வரை 50 ஆண்டுகளுக்கு மட்டுமே அரச தலைநகராக இருந்தது, இருப்பினும் இதற்கு முன்பே இது வடக்கே யாபஹுவ, தெற்கே தம்பதேனியா மற்றும் கிழக்கே பண்டுவஸ்நுவர போன்ற பிற கம்பீரமான கோட்டைகளின் நடுவில் மூலோபாய ரீதியாக வைக்கப்பட்டது. 316 மீட்டர் உயரமுள்ள எத்தகல என்ற பாறை, கடல் மட்டத்திலிருந்து 116 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள நகரத்தின் மீது உயர்ந்து நிற்கிறது. எத்தகலாவின் வடிவம் யானையை ஒத்திருக்கிறது. போக்குவரத்து மையமாக, இது ஒரு ரயில் நிலையத்தையும், நாட்டின் முக்கிய பகுதிகளை இணைக்கும் பல முக்கிய சாலைகளையும் கொண்டுள்ளது. குருநாகல் கொழும்பிலிருந்து சுமார் 94 கி.மீ தொலைவிலும், கண்டியிலிருந்து 42 கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. குருநாகலின் பெரும்பாலான குடியிருப்பாளர்கள் சிங்கள பெரும்பான்மையைச் சேர்ந்தவர்கள். இலங்கை மூர்கள், இலங்கை தமிழர்கள், பர்கர்கள் மற்றும் மலாய்க்காரர்கள் உள்ளிட்ட பிற இன சிறுபான்மையினர் அடங்குவர். நகரின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் சிறுபான்மை இனத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் வசிக்கின்றனர், இருப்பினும், தெலியகொன்ன மற்றும் வில்கோட பகுதிகளில் கணிசமான எண்ணிக்கையிலான மூர் மற்றும் தமிழர் சமூகங்களும் வாழ்கின்றனர்.

வடமேற்கு மாகாணம் பற்றி

வடமேற்கு மாகாணம் இலங்கையின் ஒரு மாகாணமாகும். குருநாகல் மற்றும் புத்தளம் மாவட்டங்கள் வடமேற்கு அல்லது வயம்பாவை உருவாக்குகின்றன. இதன் தலைநகரம் குருநாகல் ஆகும், இது 28,571 மக்கள்தொகையைக் கொண்டுள்ளது. இந்த மாகாணம் முக்கியமாக ஏராளமான தென்னந்தோப்புகளுக்கு பெயர் பெற்றது. இந்த மாகாணத்தின் பிற முக்கிய நகரங்கள் சிலாபம் (24,712) மற்றும் புத்தளம் (45,661) ஆகும், இவை இரண்டும் சிறிய மீன்பிடி நகரங்கள். வயம்ப மாகாணத்தின் பெரும்பான்மையான மக்கள் சிங்கள இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். புத்தளத்தைச் சுற்றி கணிசமான எண்ணிக்கையிலான இலங்கை மூர் சிறுபான்மையினரும், உடப்பு மற்றும் முன்னேஸ்வரத்தில் இலங்கைத் தமிழர்களும் உள்ளனர். மீன்பிடித்தல், இறால் வளர்ப்பு மற்றும் ரப்பர் மரத் தோட்டங்கள் இப்பகுதியின் பிற முக்கிய தொழில்களாகும். இந்த மாகாணம் 7,888 கிமீ² பரப்பளவையும் 2,184,136 மக்கள்தொகையையும் கொண்டுள்ளது (2005 கணக்கீடு). வயம்பா இலங்கையில் மூன்றாவது பெரிய நெல் உற்பத்தி செய்யும் பகுதியாகும்.

வயம்பா மிகவும் வளர்ந்த விவசாய பொருளாதாரத்தைக் கொண்டுள்ளது, தேங்காய், ரப்பர் மற்றும் அரிசி போன்ற பாரம்பரிய தோட்டப் பயிர்களுக்கு கூடுதலாக பல்வேறு வகையான பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகள், பூச்செடிகள், மசாலாப் பொருட்கள், எண்ணெய் வித்துக்கள் ஆகியவற்றை வளர்க்கிறது. வளமான மண் மற்றும் மாறுபட்ட காலநிலை வயம்பாவிற்கு கிட்டத்தட்ட எந்தப் பயிரையும் வளர்க்கும் திறனை அளிக்கிறது. வயம்பா அல்லது வடமேற்கு மாகாணத்தில், பண்டைய புத்த பாறை கோயில்கள், அற்புதமான கோட்டைகள் பண்டுவஸ்நுவர, தம்பதெனியா, யாபஹுவ மற்றும் குருநாகல் ஆகியவை உள்ளன. அந்தக் கோட்டைகள், அரண்மனைகள், புத்த கோயில்கள் மற்றும் மடாலயங்களின் ஈர்க்கக்கூடிய எச்சங்கள் பார்வையாளர்களுக்கு அற்புதமான காட்சியைக் காண உதவுகின்றன.

லக்புரா® சேவைகள்