Trachyspermum roxburghianum

  

Trachyspermum roxburghianum (znany również jako Carum roxburghianum) to roślina kwitnąca z rodziny selerowatych (Apiaceae). Jest szeroko uprawiana w Azji Południowej, Azji Południowo-Wschodniej i Indonezji. Jego aromatyczne suszone owoce, podobnie jak u blisko spokrewnionego ajwanu, są często używane w kuchni bengalskiej, ale rzadko w pozostałych częściach Indii. Świeże liście są używane jako zioło w Tajlandii, a roślina jest stosowana leczniczo w Mjanmie i na Sri Lance.

Cechy charakterystyczne

Małe suszone owoce, powszechnie nazywane nasionami, są podobne z wyglądu do nasion ajwanu, selera i kminku. Ze względu na podobieństwo zarówno wyglądu, jak i smaku, są często mylone z nasionami selera lub zastępowane nimi.

Etymologia

Znana jako radhuni w języku bengalskim, często mylona jest z selerem i w języku angielskim nazywana jest dzikim selerem (wild celery). W hindi znana jest jako ajmod, obie nazwy wywodzą się z sanskryckiego ajamoda, od którego wywodzi się również nazwa ajwan. Znana jest również jako kant-balu w języku birmańskim i phak chi lom w tajskim, chociaż nazwa ta może również odnosić się do odmiany selera. Znana jest również na Sri Lance.

Zastosowanie

To bardzo intensywna przyprawa o charakterystycznym zapachu przypominającym pietruszkę i smaku podobnym do selera. Dwie szczypty mogą łatwo zdominować smak curry. W kuchni bengalskiej nasiona są używane w całości, szybko smażone na bardzo gorącym oleju, aż zaczną trzeszczeć. Jest powszechnie używana w słynnej bengalskiej potrawie „Shukto”. Czasami są częścią lokalnej mieszanki panch phoron (bengalska pięć przypraw), zastępując czarne nasiona gorczycy; pozostałe składniki to kminek, kozieradka, koper włoski i czarnuszka. W innych miejscach jest powszechnie używana do kiszenia lub w mieszankach przypraw. Jest powszechnie stosowana jako zioło przy biegunkach, zapaleniu błony śluzowej żołądka, utracie apetytu, wymiotach, wzdęciach brzucha, bólu brzucha związanym z niestrawnością, a także przy chorobach pasożytniczych.