Koperwerk

Meer dan welk ander metaal dan ook, voegt messing een glans toe aan een Sri Lankaanse woning. Elke Sri Lankaanse familie bezit een verzameling traditionele messing voorwerpen, vaak een gekoesterde erfstuk die van generatie op generatie wordt doorgegeven. Centraal in de collectie staat de ornamentale messingen lamp, die wordt gebruikt om bijna elke speciale functie en ceremonie in te wijden. Geen enkele Sri Lankaanse woning is compleet zonder een. Sri Lankanen geloven dat het aansteken van een olielamp geluk brengt, en wat is een betere lamp om aan te steken dan een die gemaakt is van sierlijk glinsterend goudkleurig messing. De messingindustrie van Sri Lanka, die nu een belangrijk onderdeel is van de cultuur en nationale ambachten van het land, wordt algemeen beschouwd als een koloniale Nederlandse import, hoewel het ook mogelijk is dat het uit het Indische subcontinent is gekomen of door de Arabische handelaren die het eiland voor het eerst bezochten, werd gebracht. Een bloeiende messingindustrie bestaat al sinds de oudheid in India, terwijl messingproducten al in het Midden-Oosten werden geproduceerd sinds de vierde eeuw v.Chr.

Desondanks heeft het land een lange geschiedenis van metaalbewerking, met archeologische vondsten van smeltovens die dateren uit de vroegste tijden van menselijke bewoning op het eiland. Het eiland is goed bekend om zijn staal- en koperambachten, die volgens overlevering in de oudheid zo ver ontwikkeld waren dat het land staal naar Damascus exporteerde. Archeologische vondsten van stalen en koperen chirurgische instrumenten zijn ontdekt in het oostelijke centrale gebied, vooral in de oude stad Polonnaruwa. Brons, dat in de achtste eeuw arriveerde, wortelde ook stevig op het eiland. Er is echter geen vermelding van messingproducten in de oudheid. Het dorp Angulmaduwa, zeven kilometer van Beliatta in het zuidelijke district van Hambantota, zou de geboorteplaats zijn van het eerste messingwerk van het land. Beroemd om zijn bekwame metaalbewerkers, wordt gezegd dat Angulmaduwa begon met het produceren van messingproducten na de Nederlandse bezetting in de 17e eeuw. De Nederlanders wilden messing voorwerpen voor hun met paard getrokken koetsen, en dus voldeden deze ambachtslieden aan die behoefte. Messing, een legering van koper en zink, is vervormbaar. Door de verhouding van de twee ingrediënten te variëren, kan een reeks messing van verschillende kleuren worden geproduceerd, waarvan gouden geel messing het populairst is in Sri Lanka.

Al snel begon decoratief messingwerk in het land te verschijnen en werd er een traditie geboren. De messing ambachtslieden van Angulmaduwa begonnen hun waren naar Dondra Head te dragen om deze te verkopen nabij de tempel tijdens de drukke EsalaPerahera-periode in juli-augustus. Naarmate de bekendheid van hun producten zich verspreidde, werd een jonge ambachtsman uitgenodigd door de hoofdmonnik van de beroemde Asgiriya Tempel in Kandy om zich te vestigen in Kiriwaula, een klein dorp in centraal