Dandu Beraya, bir bambu parçasından oyularak yapılan, her iki boğumundan kapatılan ve doğal, boyasız halde bırakılan geleneksel bir Sri Lanka davuludur. Adadaki davulların çoğundan farklı olarak gövdesine gerilmiş bir hayvan derisi taşımaz. Ses bunun yerine ahşabın kendisinden gelir; borunun boyunca açılmış uzun, oyma bir yarıktan çıkar ve enstrümana deriye ya da zara hiçbir şey borçlu olmayan belirgin, tınılı bir ses kazandırır.
Bu 12 inçlik versiyon, bir ucuna yakın deliklerden geçirilmiş yeşil bir kordonla donatılmış tek bir bambu borudan oluşur; kordon, davulun bele bağlanmasını sağlayan bir ilmek oluşturur. Bu şekilde çalındığında davulcunun serbestçe hareket etmesine imkân verir ki bu da enstrümanın geleneksel işlevine uygundur: Dandu Beraya, ekinlerini tehdit eden hayvanları kaçırmak için onu çalan çiftçiler tarafından taşınırdı; ayrıca uzun süredir halk danslarına eşlik etmiş ve köyler arasında bir iletişim aracı olarak kullanılmıştır. Adı, "odun" anlamına gelen Sanskritçe 'danda' sözcüğünden gelir; derisiyle değil, ahşabıyla tanımlanan bir enstrüman için yerinde bir kök.
Enstrüman, her biri sekiz ile on iki inç uzunluğunda iki Atteriya ağacı çubuğuyla çalınır; tonu ortaya çıkarmak için oyma yarığa vurulur. Bu davulun bazı sunumlarında, boruyla birlikte bu amaca hizmet eden bir çift ince kamış şerit yer alır. Her davul el yapımıdır ve yüzyıllardır Sri Lanka'nın ritüel ve kırsal yaşamının bir parçası olan enstrüman yapımı geleneğini sürdüren ustaların eseridir.
İster sergilenmek ister çalınmak üzere olsun, tarihini açıkça taşır: oyulmuş bambu gövde, oyma ses yarığı, bel kordonu; hepsi görünür ve dekoratif olmaktan çok işlevseldir. Geleneksel enstrümanlara, Sri Lanka el sanatlarına ya da yalnızca ses üretmenin açık ve sıra dışı bir yolunu sunan bir nesneye ilgi duyan herkese uygundur.
