Arecanut (Puwak; Betel Nut)
Żucie mieszanki orzecha areka (पुवक) i liścia betelu to tradycja lub zwyczaj, który sięga tysiące lat w wielu krajach azjatyckich i oceańskich. Nie wiadomo, kiedy orzech areka i liść betelu zostały połączone w jedno psychoaktywne narkotyki. Dowody archeologiczne z Tajlandii, Indonezji i Filipin sugerują, że były one używane od ponad czterech tysięcy lat. Na subkontynencie indyjskim żucie betelu i orzecha areka ma swoje korzenie w okresie przedwedyjskim w Imperium Harappa. Chińska praca „San-Hu-Sundan”, która prawdopodobnie została napisana między 140 a 8 p.n.e., odnosi się do orzecha areka pod nazwą „pinlang”, malajskim słowem. Hiszpański marynarz Alvaro de Mandena raportował, jak mieszkańcy Wysp Salomona żuli orzech areka z liśćmi betelu i wapnem żrącym, co barwiło ich usta na czerwono.
PRODUKTY I ZASTOSOWANIE
Owoc palmy areka, powszechnie nazywany orzechem areka, jest głównie używany do żucia z liściem betelu w prawie wszystkich krajach Azji Południowej oraz w wielu krajach Azji Południowo-Wschodniej i Oceanii. Jest to łagodny stymulant, który wywołuje lekkie uczucie ciepła w ciele. Orzech jest używany zarówno w formie świeżej, jak i suszonej. W Pakistanie i Indiach świeże orzechy są krojone i aromatyzowane w celu produkcji różnych produktów. W Chinach i Indiach orzech areka jest wykorzystywany do przygotowywania leków ajurwedyjskich i tradycyjnej chińskiej medycyny. W Indiach sproszkowany orzech areka jest używany jako składnik niektórych past do zębów. W niektórych częściach Indii sproszkowany orzech areka, dekokty lub wyciągnięte alkaloidy z areki są używane w weterynarii do usuwania tasiemców i innych pasożytów jelitowych u zwierząt.
Liście areka są wykorzystywane do produkcji wielu artykułów gospodarstwa domowego, do celów dekoracyjnych, a osłony liści są wykorzystywane do wytwarzania szybko rozkładających się talerzy, materiałów opakowaniowych itp. Tradycyjnie osłony liści areka były używane do pakowania ugotowanego ryżu oraz do przechowywania syropu „Fish Tail Palm”. Dojrzałe łodygi są wykorzystywane jako materiał budowlany, a także do dekoracji wydarzeń religijnych przez hindusów. Młode rośliny wykorzystywane są jako rośliny ozdobne.
